Het meelschip

Stuivende lading als tarwezetmeel was voor de introductie van het meelschip van Mercurius niet grootschalig te vervoeren. Alleen in een soort tankwagens kon het meel verplaatst worden. In het schip kan het stuivende goedje de omgeving niet vervuilen of in het ruim vastklonteren. Het is bovendien zelfladend en -lossend. Het is tegelijkertijd een functionele opslagplaats en garandeert een permanente aanvoer van bloem of andere stuivende goederen. Dit is evident een voordeel in de transportkeuze van de verlader.

Andere voordelen zijn de aantrekkelijke vervoersprijzen en de betrouwbaarheid van (Just-in-Time) vervoer over water. Daarnaast is er geen sprake meer van verstoppingen van de wegen door de af- respectievelijk aanvoer van laad- en losplaatsen door meelwagens. Het ontwerp voor dit meelschip is geboren in de schoot van de Mercurius Shipping Group. Het ontwerp leent zich ook voor andere en zelfs, na eenvoudige aanpassingen, voor verschillende ladingen.